<?xml version="1.0"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xml:lang="th">
		<id>http://rspg.svc.ac.th/herb/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=%E0%B8%A2%E0%B8%AD</id>
		<title>ยอ - ประวัติรุ่นปรับปรุง</title>
		<link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://rspg.svc.ac.th/herb/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=%E0%B8%A2%E0%B8%AD"/>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://rspg.svc.ac.th/herb/index.php?title=%E0%B8%A2%E0%B8%AD&amp;action=history"/>
		<updated>2026-05-02T07:31:53Z</updated>
		<subtitle>ประวัติรุ่นปรับปรุงของหน้านี้ในวิกิ</subtitle>
		<generator>MediaWiki 1.25.3</generator>

	<entry>
		<id>http://rspg.svc.ac.th/herb/index.php?title=%E0%B8%A2%E0%B8%AD&amp;diff=847&amp;oldid=prev</id>
		<title>Herb เมื่อ 15:25, 8 กุมภาพันธ์ 2563</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://rspg.svc.ac.th/herb/index.php?title=%E0%B8%A2%E0%B8%AD&amp;diff=847&amp;oldid=prev"/>
				<updated>2020-02-08T15:25:14Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&lt;/p&gt;
&lt;table class='diff diff-contentalign-left'&gt;
				&lt;col class='diff-marker' /&gt;
				&lt;col class='diff-content' /&gt;
				&lt;col class='diff-marker' /&gt;
				&lt;col class='diff-content' /&gt;
				&lt;tr style='vertical-align: top;'&gt;
				&lt;td colspan='2' style=&quot;background-color: white; color:black; text-align: center;&quot;&gt;←รุ่นปรับปรุงก่อนหน้า&lt;/td&gt;
				&lt;td colspan='2' style=&quot;background-color: white; color:black; text-align: center;&quot;&gt;รุ่นปรับปรุงเมื่อ 15:25, 8 กุมภาพันธ์ 2563&lt;/td&gt;
				&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td colspan=&quot;2&quot; class=&quot;diff-lineno&quot; id=&quot;L113&quot; &gt;แถว 113:&lt;/td&gt;
&lt;td colspan=&quot;2&quot; class=&quot;diff-lineno&quot;&gt;แถว 113:&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;&amp;#160;&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div&gt;:::3. การบดหรือการสกัดน้ำลูกยอไม่ควรทำให้เมล็ดยอแตก เพราะสารในเมล็ดยอมีฤทธิ์เป็นยาระบายอาจทำให้ถ่ายบ่อยได้&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;&amp;#160;&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div&gt;:::3. การบดหรือการสกัดน้ำลูกยอไม่ควรทำให้เมล็ดยอแตก เพราะสารในเมล็ดยอมีฤทธิ์เป็นยาระบายอาจทำให้ถ่ายบ่อยได้&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;&amp;#160;&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div&gt;:::4. ผู้ป่วยโรคไตไม่ควรดื่มน้ำลูกยอ เพราะมีเกลือโปแตสเซียมสูง อาจทำให้เกิดภาวะหัวใจวายเฉียบพลันได้&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;&amp;#160;&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div&gt;:::4. ผู้ป่วยโรคไตไม่ควรดื่มน้ำลูกยอ เพราะมีเกลือโปแตสเซียมสูง อาจทำให้เกิดภาวะหัวใจวายเฉียบพลันได้&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;−&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div&gt;:::5. สตรีมีครรภ์ไม่ควรบริโภคลูกยอ เพราะผลยอมีฤทธิ์ขับโลหิต อาจทำให้แท้งบุตรได้&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div&gt;:::5. สตรีมีครรภ์ไม่ควรบริโภคลูกยอ เพราะผลยอมีฤทธิ์ขับโลหิต อาจทำให้แท้งบุตรได้ &lt;ins class=&quot;diffchange diffchange-inline&quot;&gt;&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;/ins&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td colspan=&quot;2&quot;&gt;&amp;#160;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;ins class=&quot;diffchange diffchange-inline&quot;&gt;'''ลิงค์ข้อมูลเพิ่มเติม'''&amp;lt;br&amp;gt;&lt;/ins&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td colspan=&quot;2&quot;&gt;&amp;#160;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;ins class=&quot;diffchange diffchange-inline&quot;&gt;[[File:youtu.png|left|https://www.youtube.com/watch?v=Nhx2sRS6MQw|link=https://www.youtube.com/watch?v=Nhx2sRS6MQw]] &lt;/ins&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td colspan=&quot;2&quot;&gt;&amp;#160;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;+&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div&gt;&lt;ins class=&quot;diffchange diffchange-inline&quot;&gt;&amp;gt;&amp;gt;&amp;gt; [https://www.youtube.com/watch?v=Nhx2sRS6MQw ยอ] &amp;lt;&amp;lt;&amp;lt; &amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;/ins&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;&amp;#160;&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div&gt;----&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;&amp;#160;&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div&gt;----&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;&amp;#160;&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div&gt;&amp;lt;center&amp;gt;[[ไฟล์:great-morinda1.png]]&amp;#160; [[ไฟล์:great-morinda2.png]]&amp;#160; [[ไฟล์:great-morinda3.png]]&amp;#160; [[ไฟล์:great-morinda4.png]] &amp;lt;/center&amp;gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class='diff-marker'&gt;&amp;#160;&lt;/td&gt;&lt;td style=&quot;background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;&quot;&gt;&lt;div&gt;&amp;lt;center&amp;gt;[[ไฟล์:great-morinda1.png]]&amp;#160; [[ไฟล์:great-morinda2.png]]&amp;#160; [[ไฟล์:great-morinda3.png]]&amp;#160; [[ไฟล์:great-morinda4.png]] &amp;lt;/center&amp;gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/table&gt;</summary>
		<author><name>Herb</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://rspg.svc.ac.th/herb/index.php?title=%E0%B8%A2%E0%B8%AD&amp;diff=171&amp;oldid=prev</id>
		<title>Herb: ล็อก &quot;ยอ&quot; ([แก้ไข=อนุญาตเฉพาะผู้ดูแลระบบ] (ไม่มีกำหนด) [เปลี่ยนชื่อ=อนุญาตเฉพาะผู้ดูแลระบบ] (ไ...</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://rspg.svc.ac.th/herb/index.php?title=%E0%B8%A2%E0%B8%AD&amp;diff=171&amp;oldid=prev"/>
				<updated>2020-01-30T14:37:28Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;ล็อก &amp;quot;&lt;a href=&quot;/herb/index.php/%E0%B8%A2%E0%B8%AD&quot; title=&quot;ยอ&quot;&gt;ยอ&lt;/a&gt;&amp;quot; ([แก้ไข=อนุญาตเฉพาะผู้ดูแลระบบ] (ไม่มีกำหนด) [เปลี่ยนชื่อ=อนุญาตเฉพาะผู้ดูแลระบบ] (ไ...&lt;/p&gt;
&lt;table class='diff diff-contentalign-left'&gt;
				&lt;tr style='vertical-align: top;'&gt;
				&lt;td colspan='1' style=&quot;background-color: white; color:black; text-align: center;&quot;&gt;←รุ่นปรับปรุงก่อนหน้า&lt;/td&gt;
				&lt;td colspan='1' style=&quot;background-color: white; color:black; text-align: center;&quot;&gt;รุ่นปรับปรุงเมื่อ 14:37, 30 มกราคม 2563&lt;/td&gt;
				&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td colspan='2' style='text-align: center;'&gt;&lt;div class=&quot;mw-diff-empty&quot;&gt;(ไม่แตกต่าง)&lt;/div&gt;
&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/table&gt;</summary>
		<author><name>Herb</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://rspg.svc.ac.th/herb/index.php?title=%E0%B8%A2%E0%B8%AD&amp;diff=170&amp;oldid=prev</id>
		<title>Herb: สร้างหน้าด้วย &quot;right '''วงศ์''' : RUBIACEAE &lt;br&gt; '''ชื่อวิทยาศาสตร์''' : ''Morinda citrifolia L...&quot;</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://rspg.svc.ac.th/herb/index.php?title=%E0%B8%A2%E0%B8%AD&amp;diff=170&amp;oldid=prev"/>
				<updated>2020-01-30T14:37:16Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;สร้างหน้าด้วย &amp;quot;&lt;a href=&quot;/herb/index.php/%E0%B9%84%E0%B8%9F%E0%B8%A5%E0%B9%8C:Great-morinda.png&quot; title=&quot;ไฟล์:Great-morinda.png&quot;&gt;right&lt;/a&gt; &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;วงศ์&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039; : RUBIACEAE &amp;lt;br&amp;gt; &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;ชื่อวิทยาศาสตร์&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039; : &amp;#039;&amp;#039;Morinda citrifolia L...&amp;quot;&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;b&gt;หน้าใหม่&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;div&gt;[[ไฟล์:great-morinda.png|right]]&lt;br /&gt;
'''วงศ์''' : RUBIACEAE &amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
'''ชื่อวิทยาศาสตร์''' : ''Morinda citrifolia L.'' &amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
'''ชื่อสามัญ''' : Great morinda, Tahitian noni, Indian mulberry, Beach mulberry &amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
'''ชื่อพื้นเมืองหรือชื่ออื่น ๆ''' : ยอ, แย่ใหญ่, ตาเสือ, มะตาเสือ, ยอบ้าน &amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
'''ลักษณะทางพฤกษศาสตร์'''&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
'''ต้น''' : เป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็ก มีความสูงประมาณ 2 - 6 เมตร ลำต้นมีขนาดเล็ก ขนาดโตเต็มที่ 5 - 10 เซนติเมตร ขึ้นกับอายุ และความอุดมสมบูรณ์ของดิน เปลือกลำต้นบางติดกับเนื้อไม้ ผิวเปลือกออกสีเหลืองนวลแกมขาว หยาบสากเล็กน้อย แตกกิ่งน้อย 3 - 5 กิ่ง ทำให้แลดูไม่เป็นทรงพุ่ม &amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
'''ใบ''' : เป็นใบเดี่ยว (simple leaf) แทงออกตรงข้ามกันซ้ายขวา มีรูปทรงรี หรือขอบขนาน ใบกว้างประมาณ 10 - 20 ซม. ยาวประมาณ 15 - 30 ซม. ใบอ่อนสีเขียวสด เมื่ออายุใบมากจะมีสีเขียวเข้ม ก้านใบยาวประมาณ 1 ซม. โคนใบ และปลายใบมีลักษณะแหลม ขอบใบ และผิวใบเป็นคลื่น ผิวใบมันเกลี้ยงทั้งสองด้าน ด้านบนใบมักพบเป็นตุ่มที่เกิดจากแบคทีเรีย &amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
'''ดอก''' : ออกเป็นช่อกลมเดี่ยว ๆ สีขาว รูปทรงเหมือนหลอด ดอกแทงออกตามง่ามใบ ก้านช่อดอกยาวประมาณ 3 - 4 ซม. ไม่มีก้านดอกย่อย จัดเป็นดอกสมบูรณ์เพศที่มีทั้งเกสรตัวผู้ และเกสรตัวเมีย กลีบรองดอก และโคนกลีบดอกเชื่อมติดกัน กลีบดอกมีสีขาว เป็นรูปท่อ ยาวประมาณ 8 - 12 มม. ผิวดอกด้านนอกเรียบ ด้านในมีขน ดอกส่วนครึ่งปลายบนแยกเป็น 4 - 5 แฉก ยาวประมาณ 4 - 5 มม. เกสรตัวผู้ และเกสรตัวเมีย ยาวประมาณ 15 มม. แยกเป็น 2 แฉก อับเรณูยาวประมาณ 3 มม. &amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
'''ผล''' : เป็นชนิดผลรวม (multiple fruit) เช่นเดียวกับน้อยหน่า และขนุน เชื่อมติดกันเป็นผลใหญ่ดังที่เราเรียกผลหรือหมาก ขนาดผลกว้างประมาณ 3 - 5 ซม. ยาว 3 - 10 ซม. ผิวเรียบเป็นตุ่มพอง ผลอ่อนจะมีสีเขียวสด เมื่อแก่จะมีสีเหลืองอมเขียว และเมื่อสุกจะมีสีเหลือง และเปลี่ยนเป็นสีขาวจนเน่าตามอายุผล เมล็ดในผลมีจำนวนมาก เมล็ดมีลักษณะแบน ด้านในเมล็ดเป็นถุงอากาศทำให้ลอยน้ำได้ ผิวเมล็ดมีสีนํ้าตาลเข้ม &amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
'''การขยายพันธุ์''' : ปลูกด้วยการเพาะเมล็ด แต่สามารถขายพันธุ์ด้วยวิธีอื่นได้เช่นกัน เช่น การปักชำ การตอน แต่การเพาะเมล็ดจะให้ผลที่ดีกว่าและอัตราการรอดจะสูงกว่าวิธีอื่น โดยการเพาะเมล็ดจะใช้วิธีการบีบแยกเมล็ดออกจากผลสุก แล้วล้างด้วยน้ำ และกรองเมล็ดออก ผลที่ใช้ต้องเป็นผลสุกจัดที่ร่วงจากต้นที่มีสีขาว เนื้อผลอ่อนนิ่ม ซึ่งจะได้เมล็ดที่มีสีดำหรือสีน้ำตาลเข้ม เมล็ดที่ได้ต้องนำไปตากแห้ง 3 - 5 วันก่อน และนำมาเพาะในถุงเพาะชำให้มีต้นสูงประมาณ 30 เซนติเมตร ก่อนนำลงปลูก ต้นยอเป็นพันธุ์ไม้ที่ดูแลง่ายไม่ค่อยมีแมลงศัตรูพืช หรือโรคพืชมากและยังเป็นพืชที่ทนทานต่อสภาพดินเค็มและสภาวะแห้งแล้งอีกด้วย จึงทำให้มีการแพร่กระจายพันธุ์อย่างรวดเร็ว &amp;lt;br&amp;gt; &amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
'''สรรพคุณ'''  &amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
:::1. ลูกยอเป็นแหล่งของแคลเซียมและยังมีสารต่อต้านอนุมูลอิสระสูง&lt;br /&gt;
:::2. ช่วยในการชะลอวัยและความเสื่อมของเซลล์ต่าง ๆ ในร่างกาย&lt;br /&gt;
:::3. ช่วยบำรุงผิวพรรณ หนังศีรษะและผม&lt;br /&gt;
:::4. ช่วยป้องกันโรคภูมิแพ้ (น้ำลูกยอ)&lt;br /&gt;
:::5. สารสโคโปเลติน (Scopoletin) ในน้ำลูกยอมีฤทธิ์ในการขยายหลอดเลือดที่หดตัว ทำให้ความดันโลหิตลดลงจนเป็นปกติ (ลูกยอ, น้ำลูกยอ)&lt;br /&gt;
:::6. มีส่วนช่วยรักษาโรคเบาหวาน (น้ำสกัดจากใบยอ)&lt;br /&gt;
:::7. ช่วยรักษาโรคความดันโลหิตสูง (น้ำสกัดจากลำต้นยอ, น้ำสกัดจากใบยอ)&lt;br /&gt;
:::8. ช่วยรักษาโรคกรดไหลย้อน ด้วยการทำเป็นเครื่องดื่ม ใช้คู่กับหัวหญ้าแห้วหมู อย่างแรกให้เลือกลูกยอห่าม นำมาหั่นเป็นแว่น ๆ ไม่บางหรือหนาจนเกินไป แล้วนำไปย่างไฟอ่อน ๆ (ปกติลูกยอจะมีกลิ่นเหม็น) โดยย่างให้เหลืองกรอบและย่างจนหมดกลิ่นเหม็นจริง ๆ จึงจะได้ตัวยาที่หอมน่ารับประทาน (การย่างจะนอกจากจะช่วยดับกลิ่นแล้วยังช่วยเพิ่มความเป็นด่างให้กับตัวยาด้วย จึงช่วยซับกรดและลดกรดได้อย่างมีประสิทธิภาพ) สำหรับหญ้าแห้วหมูให้เอาส่วนหัวใต้ดินที่เราเรียกว่าหัวแห้วหมู นำไปคั่วให้เหลืองและมีกลิ่นหอม เมื่อเสร็จแล้วให้ตั้งไฟต้มน้ำจนเดือดแล้วเอาตัวยาทั้งสองชนิดลงไปต้มพร้อมกัน ใส่น้ำตาลกรวดพอหวาน ทิ้งไว้สักพักแล้วยกลงจากเตา ตัวยาที่ได้นี้จะมีกลิ่นหอม รอจนอุ่นแล้วนำมารับประทาน ส่วนที่เหลือให้กรองเอาแต่น้ำแช่ไว้ในตู้เย็นแล้วค่อยอุ่นรับประทาน ให้ดื่มติดต่อกัน 1 สัปดาห์แล้วสังเกตอาการ&lt;br /&gt;
:::9. ช่วยแก้วัณโรค ด้วยการใช้ผลหรือใบทำเป็นยาพอก (ลูกยอ, ใบยอ)&lt;br /&gt;
:::10. ลูกยอมีสารโปรซีโรนีน (Proxeronine) เมื่อรวมตัวกับเอนไซม์โปรซีโรเนส (Proxeronase) จะได้สารซีโรนีน (Xeronine) ที่ลำไส้ใหญ่ เมื่อดูดซึมกลับสู่เซลล์ต่าง ๆ ในร่างกาย จะช่วยปรับสภาพเซลล์ให้มีความสมดุลและแข็งแรง และช่วยเสริมสร้างภูมิต้านทานได้เป็นอย่างดี&lt;br /&gt;
:::11. ใช้บำบัดและรักษาโรคมะเร็ง &lt;br /&gt;
:::12. ใช้รักษาโรคเกี่ยวกับสมอง&lt;br /&gt;
:::13. ใช้รักษาโรคติดสุราหรือยาเสพติด&lt;br /&gt;
:::14. ใช้ลดอาการแพ้&lt;br /&gt;
:::15. ใช้รักษาโรคหอบหืด&lt;br /&gt;
:::16. ใช้รักษาโรคเบาหวาน&lt;br /&gt;
:::17. ใช้รักษาโรคเส้นเลือดหล่อเลี้ยงหัวใจ&lt;br /&gt;
:::18. ใช้รักษาโรคอ่อนเพลียเรื้อรัง&lt;br /&gt;
:::19. ใช้รักษาโรคเกี่ยวกับทางเดินอาหารต่าง ๆ&lt;br /&gt;
:::20. ใช้รักษาโรคเซลล์เจริญเติบโตนอกมดลูก (Endometriosis)&lt;br /&gt;
:::21. ใช้รักษาโรคภูมิคุ้มกันต่ำ&lt;br /&gt;
:::22. ใช้รักษาโรคความดันโลหิตสูง&lt;br /&gt;
:::23. ใช้รักษาโรคเส้นโลหิตตีบ&lt;br /&gt;
:::24. ใช้รักษาโรคโปลิโอ&lt;br /&gt;
:::25. ใช้รักษาไซนัส&lt;br /&gt;
:::26. ช่วยลดปริมาณสารพิษในร่างกาย ทำให้ร่างกายทำงานได้เป็นปกติ เซลล์ในร่างกายอ่อนเยาว์ลง&lt;br /&gt;
:::27. ช่วยซ่อมแซมและยับยั้งการเจริญเติบโตของเซลล์ที่ผิดปกติ&lt;br /&gt;
:::28. ช่วยยับยั้งการเจริญเติบโตของเซลล์มะเร็งและเนื้องอก&lt;br /&gt;
:::29. ช่วยกระตุ้นให้เซลล์ใหม่ในร่างกายเจริญเติบโตและทำหน้าที่ได้อย่างเป็นปกติ&lt;br /&gt;
:::30. ช่วยแก้กระษัย (ใบยอ, รากยอ)&lt;br /&gt;
:::31. ลูกยอมีฤทธิ์เป็นยากล่อมประสาทแบบอ่อน ๆ ช่วยผ่อนคลายความเครียดได้&lt;br /&gt;
:::32. ช่วยบำรุงธาตุไฟ (ลูกยอสด)&lt;br /&gt;
:::33. ช่วยให้เจริญอาหาร (ลูกยอ)&lt;br /&gt;
:::34. ช่วยแก้อาการเบื่ออาหาร (น้ำสกัดจากใบยอ)&lt;br /&gt;
:::35. ช่วยทำให้ระบบโลหิตหมุนเวียนดีขึ้น (ลูกยอสด)&lt;br /&gt;
:::36. ช่วยบำรุงสมอง ช่วยเสริมสร้างความจำ ทำให้มีสมาธิดีขึ้น&lt;br /&gt;
:::37. มีฤทธิ์กล่อมประสาท มีส่วนช่วยทำให้นอนหลับง่ายขึ้น&lt;br /&gt;
:::38. ผลยอใช้ทำเป็นยาพอกแก้หัวสิว&lt;br /&gt;
:::39. ใบยอมีวิตามินเอสูงจึงช่วยบำรุงและรักษาสายตา แก้อาการตาบอดตอนกลางคืนได้ (ใบยอ)&lt;br /&gt;
:::40. ใช้รักษากุ้งยิง (ไอระเหยจากลูกยอ, ดอกยอ)&lt;br /&gt;
:::41. ช่วยรักษาโรคมาลาเรีย (ใบยอ)&lt;br /&gt;
:::42. ช่วยแก้ไข้ (ลูกยอสุก)&lt;br /&gt;
:::43. ช่วยรักษาอาการปวดศีรษะ (ใบสด)&lt;br /&gt;
:::44. ช่วยบรรเทาอาการวิงเวียนศีรษะ (ลูกยอสด)&lt;br /&gt;
:::45. ช่วยแก้เหงือกเปื่อยเป็นขุยบวม (ลูกยอโตเต็มที่แต่ไม่สุก)&lt;br /&gt;
:::46. ใช้รักษาอาการเจ็บหรือแผลตกสะเก็ดรอบปาก หรือในปาก (ลูกยอดิบ)&lt;br /&gt;
:::47. ช่วยรักษาอาการปากและเหงือกอักเสบ (ลูกยอสุก)&lt;br /&gt;
:::48. ช่วยแก้อาการปวดฟัน (ลูกยอสุก)&lt;br /&gt;
:::49. ลูกยอสุกมีสารแอสเพอรูโลไซด์ (Asperuloside) ช่วยแก้อาการคลื่นไส้อาเจียน (ลูกยอสุก)&lt;br /&gt;
:::50. ช่วยแก้อาการเจ็บคอ ด้วยการใช้ลูกยอดิบนำไปเผาไฟให้สุกและแช่ในน้ำต้มสุก แล้วรินเอาแต่น้ำดื่มเพื่อบรรเทาอาการ หรือจะใช้ลูกยอสุกบดละเอียดใช้กลั้วคอแก้อาการ (ลูกยอดิบ, สด)&lt;br /&gt;
:::51. ช่วยแก้เสมหะ ด้วยการใช้ลูกยอดิบนำไปเผาไฟให้สุกและแช่ในน้ำต้มสุก แล้วรินเอาแต่น้ำดื่ม&lt;br /&gt;
:::52. สารเซโรโทนิน (Serotonin) ในผลยอช่วยกระตุ้นระบบย่อยอาหารให้ทำงานได้อย่างสมบูรณ์ ทำให้ลำไส้ดูดซึมได้ง่าย&lt;br /&gt;
:::53. ช่วยขับลมในลำไส้ (ลูกยอสด, ลูกยอสุก)&lt;br /&gt;
:::54. ช่วยในการย่อยอาหาร แก้อาการอาหารไม่ย่อย (ลูกยอสด, ลูกยอสุก)&lt;br /&gt;
:::55. ช่วยแก้อาการท้องอืด ท้องเฟ้อ จุกเสียดแน่นท้อง (ลูกยอ)&lt;br /&gt;
:::56. ช่วยระบายท้อง ทำให้ขับถ่ายได้สะดวก (ทุกส่วน)&lt;br /&gt;
:::57. ช่วยแก้อาการปวดท้อง (น้ำสกัดจากใบยอ)&lt;br /&gt;
:::58. ใบยอใช้ปรุงเป็นอาหารแก้อาการท้องร่วง (ใบยอ)&lt;br /&gt;
:::59. ช่วยแก้อาการปวดกระเพาะ (น้ำมันสกัดจากลูกยอ)&lt;br /&gt;
:::60. ช่วยลดอาการท้องผูกได้&lt;br /&gt;
:::61. สารแอนทราควิโนน (Anthraquinone) ในลูกยอช่วยกระตุ้นทำให้ลำไส้ใหญ่มีการบีบตัวเพิ่มขึ้น จึงช่วยขับของเสียออกจากร่างกายได้มากขึ้น&lt;br /&gt;
:::62. ช่วยรักษาอาการระคายเคืองในระบบทางเดินอาหาร&lt;br /&gt;
:::63. ช่วยรักษาอาการติดเชื้อในระบบทางเดินปัสสาวะ&lt;br /&gt;
:::64. ช่วยรักษาโรคทางเดินปัสสาวะอักเสบ (น้ำสกัดจากใบยอ)&lt;br /&gt;
:::65. ใช้รักษาอาการอักเสบ ปวดบวม ปวดในข้อ ปวดกล้ามเนื้อและข้อต่อต่าง ๆ (แพทย์ทางเลือกสมัยใหม่)&lt;br /&gt;
:::66. ช่วยรักษาโรคเกี่ยวกับตับ&lt;br /&gt;
:::67. ช่วยรักษาโรคดีซ่าน (เปลือกต้น)&lt;br /&gt;
:::68. แก้อาการไส้เลื่อน (น้ำสกัดจากใบยอ)&lt;br /&gt;
:::69. ในลูกยอมีสารแอนทราควิโนน (Anthraquinone) ช่วยขับพยาธิ (ลูกยอแก่)&lt;br /&gt;
:::70. ช่วยขับประจำเดือน ทำให้ประจำเดือนมาเป็นปกติ (ลูกยอสด)&lt;br /&gt;
:::71. ชาวพื้นเมืองแถบโพลีนีเซีย (Polynesia) ใช้ผลอ่อน ใบ และราก เพื่อรักษาอาการผิดปกติของประจำเดือน&lt;br /&gt;
:::72. น้ำคั้นจากรากยอใช้แก้แผลที่มีอาการอักเสบรุนแรง (รากยอ)&lt;br /&gt;
:::73. ลูกยอสุกนำมาบดใช้ทาผิวเพื่อฆ่าเชื้อโรค&lt;br /&gt;
:::74. มีการนำไปทำเป็นน้ำมันสกัดจากเมล็ดยอ ใช้ทาเพื่อลดอาการอักเสบ (น้ำมันสกัดจากเมล็ดยอ) &lt;br /&gt;
:::75. น้ำมันสกัดจากเมล็ดยอช่วยป้องกันแมลง (น้ำมันสกัดจากเมล็ดยอ)&lt;br /&gt;
:::76. น้ำมันสกัดจากเมล็ดยอใช้ทาช่วยลดการเกิดสิว (น้ำมันสกัดจากเมล็ดยอ)&lt;br /&gt;
:::77. ใช้รักษาบาดแผลและอาการบวม (ลูกยอสุก)&lt;br /&gt;
:::78. ผลยอใช้ทำเป็นยาพอกรักษาแผลถลอก (ลูกยอ, ใบยอ)&lt;br /&gt;
:::79. ผลยอใช้ทำเป็นยาพอกแก้ตุ่ม ฝีฝักบัว&lt;br /&gt;
:::80. ช่วยรักษาแผลพุพอง (ใบยอสด)&lt;br /&gt;
:::81. ใบใช้ทำเป็นยาพอกใช้แก้พิษจากการถูกปลาหินต่อย&lt;br /&gt;
:::82. ใบใช้ทำเป็นยาพอกใช้แก้กระดูกแตก กล้ามเนื้อแพลง (ใบยอ)&lt;br /&gt;
:::83. ลูกยอบนใช้ทาแก้ส้นเท้าแตก&lt;br /&gt;
:::84. ผลยอใช้ทำเป็นยาพอกแก้อาการเคล็ดขัดยอก หรือจะใช้ใบยอทำเป็นยาพอกก็ได้ (ลูกยอ, ใบยอ)&lt;br /&gt;
:::85. น้ำคั้นจากใบยอใช้ทาแก้อาการปวดตามข้อนิ้วมือ นิ้วเท้า (ใบยอ)&lt;br /&gt;
:::86. น้ำคั้นจากใบยอใช้ทาเมื่อมีอาการปวดเนื่องจากโรคเกาต์ (ใบยอ)&lt;br /&gt;
:::87. ใบสดมีการนำมาใช้สระผมและกำจัดเหา หรือจะใช้น้ำมันสกัดจากเมล็ดยอก็ได้ (ใบสด, น้ำมันสกัดจากเมล็ดยอ) &amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
'''ประโยชน์'''  &amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
:::1. ลูกยอสุก นำมาจิ้มกินกับเกลือหรือกะปิ&lt;br /&gt;
:::2. ลูกห่ามใช้ทำส้มตำ&lt;br /&gt;
:::3. ใบอ่อน นำมาลวกกินกับน้ำพริก ใช้ทำแกงจืด แกงอ่อม ผัดไฟแดง หรือนำมาใช้รองกระทงห่อหมก (เวลากินห่อหมกควรกินใบยอด้วย เพราะมีวิตามินสูง)&lt;br /&gt;
:::4. นำมาใช้ทำสีย้อมผ้า รากนำมาใช้ย้อมสีให้สีแดงและสีน้ำตาลอ่อน ส่วนเปลือกจะให้สีแดง เนื้อเปลือกจะให้สีเหลืองใช้ย้อมผ้าบาติก&lt;br /&gt;
:::5. ปัจจุบันมีการนำลูกไปแปรรูปโดยคั้นเป็น '''น้ำลูกยอ Noni''' หรือ '''น้ำลูกยาโนนิ'''&lt;br /&gt;
:::6. รากยอมีการนำมาใช้แกะสลัก ทำรงควัตถุสีเหลือง&lt;br /&gt;
:::7. ใบสดมีการนำมาใช้ทำเป็นอาหารสัตว์ หรือนำมาเลี้ยงตัวหนอนไหม&lt;br /&gt;
:::8. ลูกยอสุกมีการนำมาใช้ทำเป็นอาหารหมู&lt;br /&gt;
:::9. มีการนำมาใช้ทำเป็นยารักษาสัตว์ (แพทย์ทางเลือกสมัยใหม่) &amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
'''คำแนะนำ'''  &amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
:::1. สารโพรซีโรนินที่พบในน้ำลูกยอ ต้องการน้ำย่อยเปปซิน (Pepsin) และสภาพความเป็นกรดในกระเพาะ เพื่อเปลี่ยนเป็นซีโรนิน ดังนั้น หากรับประทานน้ำลูกยอขณะที่ท้องอิ่มแล้วจะทำให้มีผลทาเภสัชของสารซีโรนินน้อยลง&lt;br /&gt;
:::2. คุณค่าและสรรพคุณน้ำลูกยอจะลดลงเมื่อรับประทานร่วมกับแอลกอฮอล์&lt;br /&gt;
:::3. การบดหรือการสกัดน้ำลูกยอไม่ควรทำให้เมล็ดยอแตก เพราะสารในเมล็ดยอมีฤทธิ์เป็นยาระบายอาจทำให้ถ่ายบ่อยได้&lt;br /&gt;
:::4. ผู้ป่วยโรคไตไม่ควรดื่มน้ำลูกยอ เพราะมีเกลือโปแตสเซียมสูง อาจทำให้เกิดภาวะหัวใจวายเฉียบพลันได้&lt;br /&gt;
:::5. สตรีมีครรภ์ไม่ควรบริโภคลูกยอ เพราะผลยอมีฤทธิ์ขับโลหิต อาจทำให้แท้งบุตรได้&lt;br /&gt;
----&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;[[ไฟล์:great-morinda1.png]]  [[ไฟล์:great-morinda2.png]]  [[ไฟล์:great-morinda3.png]]  [[ไฟล์:great-morinda4.png]] &amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
----&lt;br /&gt;
'''แหล่งที่มาของภาพ''' &amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
https://medthai.com/images/2013/07/Noni-1.jpg&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
https://www.nanagarden.com/Picture/Product/400/223632.jpg&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
http://clgc.agri.kps.ku.ac.th/images/resource/herb/noni/morinda-2.jpg&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
https://sites.google.com/site/lukyxnoni2032/_/rsrc/1457788329081/nit/1210788830.jpg&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
https://static1-velaeasy.readyplanet.com/www.disthai.com/images/content/original-1531107789348.jpg&amp;lt;br&amp;gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Herb</name></author>	</entry>

	</feed>