http://rspg.svc.ac.th/khaothaphetherb/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%B8%87%E0%B8%B4%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%9B%E0%B9%88%E0%B8%B2 2026-04-28T03:40:25Z ประวัติรุ่นปรับปรุงของหน้านี้ในวิกิ MediaWiki 1.25.3 http://rspg.svc.ac.th/khaothaphetherb/index.php?title=%E0%B8%87%E0%B8%B4%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%9B%E0%B9%88%E0%B8%B2&diff=22&oldid=prev 2021-09-22T02:04:42Z

<p>สร้างหน้าด้วย &quot;<a href="/khaothaphetherb/index.php/%E0%B9%84%E0%B8%9F%E0%B8%A5%E0%B9%8C:Ngiw_pa.png" title="ไฟล์:Ngiw pa.png">right</a> &#039;&#039;&#039;วงศ์&#039;&#039;&#039; : Malvaceae &lt;br&gt; &#039;&#039;&#039;ชื่อวิทยาศาสตร์&#039;&#039;&#039; : &#039;&#039;Bombax anceps Pierre&#039;&#039;&lt;br&gt;...&quot;</p> <p><b>หน้าใหม่</b></p><div>[[ไฟล์:Ngiw_pa.png|right]]<br /> '''วงศ์''' : Malvaceae &lt;br&gt;<br /> '''ชื่อวิทยาศาสตร์''' : ''Bombax anceps Pierre''&lt;br&gt;<br /> '''ชื่อสามัญ''' : Bombax, Cotton tree, Ngiu &lt;br&gt;<br /> '''ชื่อพื้นเมืองหรือชื่ออื่นๆ''' : ง้าวป่า, ไกร่, นุ่นป่า, งิ้วดอกขาว, ไกร &lt;br&gt;<br /> &lt;br&gt;<br /> '''ลักษณะทางพฤกษศาสตร์'''&lt;br&gt;<br /> '''ต้น''' : ไม้ยืนต้นผลัดใบขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ มีความสูงของต้นประมาณ 15-25 เมตร และสามารถสูงได้ถึง 30 เมตร ลำต้นเปลาตรง และมักมีพูพอนต่ำ ๆ เมื่อต้นยังเล็กจะมีลักษณะเรือนยอดจะเป็นชั้น ๆ เมื่อต้นโตเต็มที่จะมีลักษณะเป็นทรงเรือนยอด ด้านบนจะแบน เปลือกต้นเป็นสีเทา มีหนามแข็งอยู่ทั่วลำต้น โดยเฉพาะต้นอ่อนและกิ่งก้าน และหนามจะลดลงเมื่อต้นโตขึ้น แต่กิ่งก้านยังคงมีหนามเช่นเดิม &lt;br&gt;<br /> '''ใบ''' : ใบเป็นใบประกอบแบบนิ้วมือ เรียงสลับเวียนเป็นกลุ่มที่ปลายกิ่ง มีใบย่อยประมาณ 5-7 ใบ แผ่นใบมีลักษณะเป็นรูปใบหอกหรือรูปไข่ ใบมีความกว้างประมาณ 3-6 เซนติเมตรและยาวประมาณ 7-15 เซนติเมตร ปลายใบแหลม โคนใบเป็นรูปลิ่ม ส่วนขอบใบเรียบ ก้านใบย่อยมีความยาวประมาณ 0.5-1.8 เซนติเมตร ส่วนก้านใบรวมยาวประมาณ 10-17 เซนติเมตร ส่วนก้านใบรวมก็ยาวเท่า ๆ กับก้านใบย่อย &lt;br&gt;<br /> '''ดอก''' : ดอกเป็นดอกเดี่ยว มีขนาดประมาณ 6.5-8 เซนติเมตร ดอกเป็นสีขาวครีมแกมสีม่วง ออกดอกเป็นกลุ่ม กลุ่มละประมาณ 2-4 ดอก ออกดอกกระจายอยู่ทั่วเรือนยอดที่กำลังผลัดใบ ส่วนกลีบเลี้ยงดอกที่โคนเชื่อมติดกันมีลักษณะเป็นรูประฆัง มี 2-4 พู เป็นสีเขียวสด เชื่อมติดกันเป็นรูปถ้วยบนฐานดอกที่แข็ง ส่วนกลีบดอกมี 5 กลีบ ดอกจะโค้งงอไปด้านหลังส่วนของกลีบเลี้ยง กลีบดอกเป็นสีขาว มีขนละเอียดด้านนอก ดอกมีเกสรตัวผู้จำนวนมาก ประมาณ 250-300 อัน มีสีขาวเชื่อมติดกันเป็นกลุ่ม แยกเป็น 5 กลุ่ม และเชื่อมกันเป็นหลอด ส่วนด้านล่างจะห่อหุ้มไปด้วยก้านเกสรตัวเมีย โดยเกสรตัวเมียจะเป็นสีชมพูอมม่วงและมีก้านเดียว ปลายแยกเป็น 5 แฉกซึ่งจะอยู่ชิดติดกัน &lt;br&gt;<br /> '''ผล''' : ผลมีลักษณะเป็นรูปทรงกระบอกยาวหรือเป็นรูปทรงกระสวย มีความกว้างของผลประมาณ 5 เซนติเมตรและยาวประมาณ 12-15 เซนติเมตร ขอบขนาน โค้งงอเล็กน้อยและมีสันตื้น ๆ 5 สัน เมื่อผลแห้งแล้วจะแตกตามรอยประสาน ภายในผลมีปุยสีขาวห่อหุ้มเมล็ดอยู่ โดยเมล็ดมีลักษณะกลมสีดำและมีขนาดเล็กคล้ายกับเมล็ดฝ้าย &lt;br&gt;<br /> '''การขยายพันธุ์''' : วิธีการเพาะเมล็ด เจริญเติบโตได้ดีในดินที่ไม่อุ้มน้ำ ชอบแสงแดดจัด สามารถพบได้ทั่วไป แต่มักขึ้นตามป่าเบญจพรรณที่มีหินปูน ป่าเบญจพรรณตามเชิงเขาและไหล่เขาตามภาคเหนือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ภาคตะวันออก และภาคตะวันตกเฉียงใต้ที่มีความสูงจากระดับน้ำทะเลตั้งแต่ 600-1,000 เมตร<br /> &lt;br&gt;&lt;br&gt;<br /> '''สรรพคุณ'''<br /> :::1. ยางใช้เป็นยาบำรุงกำลัง (ยาง, ราก) ส่วนรากใช้เป็นยากระตุ้นและยาบำรุงกำลัง (ราก)<br /> :::2. ช่วยแก้พิษไข้ (ดอกแห้ง)<br /> :::3. เปลือกใช้ต้มกับน้ำดื่มเป็นยาแก้อาการร้อนใน (เปลือก)<br /> :::4. รากและเปลือกมีรสฝาดเย็น มีสรรพคุณทำให้อาเจียน (ราก, เปลือก)<br /> :::5. เปลือกต้นใช้ผสมกับเปลือกต้นนุ่น ใช้ต้มกับน้ำดื่ม ช่วยแก้อาการเป็นพิษ (เปลือกต้น)<br /> :::6. เปลือกต้นมีรสฝาดเย็น ช่วยแก้อาการท้องเสีย (เปลือกต้น) หรือจะใช้รากนำมาต้มกับน้ำดื่มก็เป็นยาแก้ท้องเสียได้ด้วยเช่นกัน (ราก)<br /> :::7. ช่วยแก้อาการท้องร่วง (ยาง)<br /> :::8. ยางและเปลือกต้นช่วยแก้บิด (ยาง, เปลือกต้น) หรือจะใช้รากนำมาต้มกับน้ำดื่มเป็นยาแก้โรคบิดก็ได้เช่นกัน (ราก) หรือจะใช้เปลือกต้นผสมกับเปลือกต้นนุ่น นำมาต้มกับน้ำดื่มก็ได้ (เปลือกต้น)<br /> :::9. รากมีรสจืดเย็น ใช้ต้มดื่มช่วยขับปัสสาวะ (ราก)<br /> :::10. ช่วยแก้ระดูของสตรีมามากกว่าปกติ (ยาง)<br /> :::11. ช่วยขับน้ำเหลืองเสีย (ยาง)<br /> :::12. ช่วยแก้อาการคัน (ดอกแห้ง)<br /> :::13. ดอกแห้งมีรสหวานเย็น ช่วยรักษาแผลไฟไหม้ น้ำร้อนลวก (ดอกแห้ง) หรือจะใช้แก่นเป็นส่วนผสมเข้ายาเพื่อรักษาแผลน้ำร้อนลวกก็ได้ (แก่น)<br /> :::14. ช่วยห้ามเลือดที่ตกภายใน (ยาง)<br /> :::15. ดอกและผลมีรสหวานและฝาดเย็น ช่วยแก้พิษงู (ดอก, ผล)<br /> :::16. ช่วยรักษาแผลอักเสบ (เปลือก)<br /> :::17. ช่วยรักษาโรคผิวหนัง (เมล็ด)<br /> :::18. ช่วยแก้อาการปวด (ดอกแห้ง, แก่น)<br /> :::19. ใบใช้ตำพอกแก้อาการฟกช้ำ (ใบ)<br /> :::20. ยางมีรสเย็นเมา ช่วยกระตุ้นความต้องการทางเพศ (ยาง)<br /> :::21. ใบมีรสเย็น ใช้บดผสมน้ำทาแก้ต่อมทอนซิลอักเสบ (ใบ)<br /> ----<br /> <br /> &lt;center&gt;[[ไฟล์:Ngiw_pa1.png]] [[ไฟล์:Ngiw_pa2.png]] [[ไฟล์:Ngiw_pa3.png]] [[ไฟล์:Ngiw_pa4.png]] &lt;/center&gt;<br /> <br /> ----<br /> '''แหล่งที่มาของภาพ''' &lt;br&gt;<br /> http://lh6.ggpht.com/-dZ4ZEnT4hGE/VCikUCA5LdI/AAAAAAAALhk/dxwx3-F55pc/s1600/image5.png &lt;br&gt;<br /> https://medthai.com/images/2014/01/งิ้วป่า.jpg &lt;br&gt;<br /> http://www.phargarden.com/userfiles/image/images/ph024_Ngewpa/ph024_2.jpg &lt;br&gt;<br /> http://www.phargarden.com/userfiles/image/images/ph024_Ngewpa/ph024_08.jpg &lt;br&gt;<br /> http://www.phargarden.com/userfiles/image/images/ph024_Ngewpa/ph024_1.JPG &lt;br&gt;</div>

Admin