http://rspg.svc.ac.th/khaothaphetherb/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%94%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B8%9B%E0%B9%88%E0%B8%B2 2026-04-26T15:17:30Z ประวัติรุ่นปรับปรุงของหน้านี้ในวิกิ MediaWiki 1.25.3 http://rspg.svc.ac.th/khaothaphetherb/index.php?title=%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%94%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B8%9B%E0%B9%88%E0%B8%B2&diff=36&oldid=prev 2021-09-22T02:12:50Z

<p>สร้างหน้าด้วย &quot;<a href="/khaothaphetherb/index.php/%E0%B9%84%E0%B8%9F%E0%B8%A5%E0%B9%8C:Pradu_pa.png" title="ไฟล์:Pradu pa.png">right</a> &#039;&#039;&#039;วงศ์&#039;&#039;&#039; : Fabaceae &lt;br&gt; &#039;&#039;&#039;ชื่อวิทยาศาสตร์&#039;&#039;&#039; : &#039;&#039;Pterocarpus macrocarpus Ku...&quot;</p> <p><b>หน้าใหม่</b></p><div>[[ไฟล์:Pradu_pa.png|right]]<br /> '''วงศ์''' : Fabaceae &lt;br&gt;<br /> '''ชื่อวิทยาศาสตร์''' : ''Pterocarpus macrocarpus Kurz.''&lt;br&gt;<br /> '''ชื่อสามัญ''' : Burmese rosewood &lt;br&gt;<br /> '''ชื่อพื้นเมืองหรือชื่ออื่นๆ''' : ประดู่, ประดู่เสน, จิต๊อก, ฉะนอง, ดู่, ดู่ป่า, ตะเลอ &lt;br&gt;<br /> &lt;br&gt;<br /> '''ลักษณะทางพฤกษศาสตร์'''&lt;br&gt;<br /> '''ต้น''' : ไม้ยืนต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ เรือนยอดเป็นพุ่มกลมหรือเป็นรูปร่ม ไม่แผ่กว้าง ลำต้นตั้งตรงมีความสูงได้ประมาณ 15-30 เมตร มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 1.3-2.1 เมตร ไม่ค่อยแตกกิ่งก้านสาขา เปลือกลำต้นหนาเป็นสีน้ำตาลดำแตกเป็นระแหงทั่วไป ส่วนเปลือกในชั้นในมีน้ำเลี้ยงสีแดงดูแตกเป็นช่องไม่เหมือนกับต้นประดู่บ้าน กิ่งและก้านอ่อนมีขนนุ่มขึ้นทั่วไป ส่วนกิ่งแก่ผิวจะเกลี้ยง มีรากตอนโคนต้นเป็นสันนูนขึ้นมาเหนือพื้นดิน &lt;br&gt;<br /> '''ใบ''' : ใบมีขนาดใหญ่กว่าใบประดู่บ้านเล็กน้อย ใบเป็นใบประกอบแบบขนนกปลายคี่ แต่ละช่อใบจะมีใบย่อยประมาณ 5-11 ใบย่อย ลักษณะของใบย่อยเป็นรูปค่อนข้างมน หรือรูปไข่ถึงรูปขอบขนาน ปลายใบแหลมเป็นติ่ง โคนใบมนหรือค่อนข้างแหลม ส่วนขอบใบเรียบ ใบมีขนาดกว้างประมาณ 2.5-5 เซนติเมตร และยาวประมาณ 5-15 เซนติเมตร แผ่นใบเหนียวคล้ายหนัง ใบอ่อนมีขนเล็กน้อย ส่วนใบแก่จะเกลี้ยง ผิวใบจะมีขนสั้น ๆ ปกคลุมท้องใบมากกว่าหลังใบ ก้านใบอ่อนมีขนอ่อนปกคลุมเล็กน้อย &lt;br&gt;<br /> '''ดอก''' : ออกดอกเป็นช่อสีเหลืองตามซอกใบและที่ปลายกิ่ง ช่อดอกมีลักษณะห้อยลง ยาวประมาณ 10-20 เซนติเมตร และมีขนาดใหญ่กว่าประดู่บ้าน แต่จะไม่มีค่อยมีดอก ออกดอกไม่ดก หรือออกประปราย ดอกเป็นสีเหลือง รูปร่างของดอกเป็นรูปดอกถั่ว กลีบเลี้ยงดอกเป็นสีน้ำตาลอมเขียวหรือเป็นสีเขียว มี 5 กลีบ ติดกันเป็นถ้วย ปลายแยกเป็น 2 แฉก แบ่งเป็นอันบน 2 กลีบติดกัน และอันล่าง 3 กลีบติดกัน กลีบยาวประมาณ 6-8 มิลลิเมตร ส่วนกลีบดอกมี 5 กลีบ เป็นสีเหลืองแกมแสด ขนาดเล็ก ลักษณะของกลีบเป็นรูปผีเสื้อ กลีบยาวประมาณ 8-15 เซนติเมตร มีเกสรเพศผู้ 10 อัน ก้านชูอับเรณูติดกัน เป็น 2-3 กลุ่ม ก้านยาวประมาณ 7-13 มิลลิเมตร ส่วนเกสรเพศเมียมี 1 อัน รังไข่ superior ovary สีเขียว มีขนเล็ก ๆ ขึ้นปกคลุม ก้านเกสรเพศเมียมีลักษณะโค้งเล็กน้อย ยอดเกสรเป็นตุ่ม ดอกประดู่จะมีกลิ่นหอมแรง ส่งกลิ่นไปได้ไกล ดอกจะบานและร่วงพร้อมกันทั้งต้น &lt;br&gt;<br /> '''ผล''' : ออกผลเป็นฝักกลมแบน ผลมีขนาดใหญ่กว่าผลประดู่บ้านและมีขนปกคลุมอยู่ ผลมีปีกคล้ายจานบิน มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 5-7 เซนติเมตร ผลอ่อนเป็นสีเขียวอ่อน เมื่อแก่แล้วจะเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลแกมเทา ตรงกลางมีเปลือกคลุม แข็งและหนา มีเมล็ดประมาณ 1-2 เมล็ด เมล็ดเป็นสีน้ำตาลแดง มีขนาดยาวประมาณ 0.4-0.5 นิ้ว&lt;br&gt;<br /> '''การขยายพันธุ์''' : วิธีการเพาะเมล็ด เจริญเติบโตได้ดีในถิ่นกำเนิดตามธรรมชาติเขตร้อน สามารถขึ้นได้ตามไหล่เขา ที่ราบ ยอดเขาเตี้ย ๆ ใกล้บริเวณแหล่งน้ำที่มีความสูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 300-600 เมตร ชอบดินร่วนปนทราย ดินตะกอน หรือดินที่เกิดจากภูเขาไฟ มีความลึก และระบายน้ำได้ดี<br /> &lt;br&gt;&lt;br&gt;<br /> '''สรรพคุณ'''<br /> :::1. สารสกัดจากใบสามารถช่วยลดระดับน้ำตาลในเลือดได้ ตามตำรับยาระบุให้ใช้ใบประดู่ป่า 1 กำมือ นำมาต้มกับน้ำ 3 แก้ว ใช้แบ่งดื่มก่อนอาหารเช้าและเย็น (ใบ)<br /> :::2. เปลือกต้นนำมาต้มกับน้ำดื่มเป็นยาบำรุงร่างกาย (เปลือกต้น)<br /> :::3. แก่นมีรสขมฝาดร้อน มีสรรพคุณเป็นยาบำรุงกำลัง (แก่น)<br /> :::4. แก่นมีสรรพคุณเป็นยาบำรุงโลหิต ช่วยแก้โลหิตจาง (แก่น)<br /> :::5. ตำรายาไทยจะใช้แก่นเป็นยาแก้กษัย (อาการป่วยที่เกิดจากหลายสาเหตุ ทำให้ร่างกายเสื่อมโทรมซูบผอม โลหิตจาง ปวดเมื่อย) (แก่น)<br /> :::6. แก่นมีสรรพคุณเป็นยาแก้ไข้ (แก่น)<br /> :::7. แก่นใช้เป็นยาแก้เสมหะ แก้โลหิตและกำเดา (แก่น)<br /> :::8. ผลมีรสฝาดสมาน มีสรรพคุณเป็นยาแก้อาเจียน (ผล)<br /> :::9. ผลมีสรรพคุณเป็นยาแก้ท้องร่วง (ผล)<br /> :::10. เปลือกต้นนำมาต้มกับน้ำดื่มเป็นยาแก้ท้องเสีย (เปลือกต้น)<br /> :::11. ช่วยขับปัสสาวะ (แก่น)<br /> :::12. เปลือกต้นมีรสฝาดจัด มีสรรพคุณเป็นยาสมานบาดแผล (เปลือกต้น)<br /> :::13. ใบใช้เป็นยาพอกฝีให้สุกเร็ว ใช้พอกบาดแผล (ใบ)<br /> :::14. ใบใช้เป็นยาพอกแก้ผดผื่นคันได้ (ใบ) ส่วนแก่นก็มีสรรพคุณช่วยแก้ผื่นคันได้เช่นกัน (แก่น)<br /> :::15. แก่นมีสรรพคุณเป็นยาแก้คุดทะราด (แก่น)<br /> :::16. แก่นมีสรรพคุณเป็นยาแก้พิษเมาเบื่อ (แก่น)<br /> ----<br /> <br /> &lt;center&gt;[[ไฟล์:Pradu_pa1.png]] [[ไฟล์:Pradu_pa2.png]] [[ไฟล์:Pradu_pa3.png]] [[ไฟล์:Pradu_pa4.png]] &lt;/center&gt;<br /> <br /> ----<br /> '''แหล่งที่มาของภาพ''' &lt;br&gt;<br /> https://medthai.com/images/2014/09/รูปดอกประดู่ป่า.jpg &lt;br&gt;<br /> https://medthai.com/images/2014/09/ประดู่ป่า.jpg &lt;br&gt;<br /> https://medthai.com/images/2014/09/รูปต้นประดู่.jpg &lt;br&gt;<br /> https://medthai.com/images/2014/09/ใบประดู่ป่า.jpg &lt;br&gt;<br /> https://medthai.com/images/2014/09/ผลประดู่ป่า.jpg &lt;br&gt;</div>

Admin